روزنامه کیهان بالاخره بعد از مدتها به طرفداران سعید جلیلی حمله کرد.
تفاهمنامه امضاشده میان تهران و واشینگتن، از همان ساعات اولیه، به میدان مین روایتها بدل شد. اما نکته دردناک ماجرا اینجاست: پیش از آنکه رسانههای دشمن بتوانند دستگاه دروغپراکنی خود را به کار بیندازند، این جریانهای داخلی بودند که ناخواسته نارنجک را از چنگ دشمن ربوده و در سنگر خودی منفجر کردند.
در سیاست امروز، کمتر چیزی به اندازه دوگانهسازیهای مصنوعی به منافع ملی آسیب زده است. یکی از مهمترین این دوگانهها، تقابل ساختگی میان مقاومت و مذاکره است؛ دو مفهومی که در عمل نه رقیب یکدیگر، بلکه مکمل یکدیگرند.
دکتر پزشکیان در سخنانی در شب عاشورا و در حرم امام خمینی (ره)، مدعیان را به حضور در میدان عمل فراخواند و صراحتا تأکید کرد: «پیشنهاد نه! ما بستر را آماده میکنیم؛ بیایند مشکل را حل کنند.»
زمانی در تجمعات شبانه، روزی در صداوسیما و اخیرا هم در هیأتهای عزاداری محرم، تندروها از مخالفت با تفاهم و تخریب مسئولان و تیم مذاکرهکننده دست برنمیدارند.
نایبرئیس کمیسیون اجتماعی مجلس با تأکید بر اینکه احتمال برگزاری جلسه علنی مجلس از روز یکشنبه وجود دارد، گفت: در شرایط فعلی کشور هیچ تحصنی به مصلحت نیست.
یک جامعه شناس تاکید کرد که برگزاری انتخابات لزوما به معنای دموکرات بودن جامعه نیست بلکه انتخابات یکی از وسایل دموکراسی است.
احمد بخشایش اردستانی، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس، با انتقاد از محمود نبویان، افرادی مثل او را از عوامل شکست برجام و مانعتراشی در مسیر توافقات خارجی ایران دانست و تأکید کرد که تفاهم اخیر با آمریکا محصول تصمیم و تدبیر کل نظام بوده است
حقیقتاً عملکرد رسانه ملی در این ایام جنگ، پر از شبهه و متأسفانه گاه همراه با خسارت است. واقعا تولید برنامههای اختلافساز چه کمکی به این روزهای جنگ میکند؟