اینکه هر وقت مسئولان سیاسی و اجرائی به نقطهای میرسند که احساس میشود قرار است کشور به آرامش و ثبات برسد و از جنگ و درگیری دور شود ناگاه عدهای سروصدائی به راه میاندازند یا حادثهای میآفرینند که مانع ثبات و آرامش میشود و طبل جنگ دوباره به صدا درمیآید، نمیتواند عادی باشد.
در سالهای اخیر، همواره نقد و نظرها درباره رسانه ملی بازار داغی داشته و دارد؛ به طور مشخص، این بازار در حوالی و پیرامون وقایع و رویدادها داغ تر، جدی تر و پرحجم تر می شود. دقیقا در همین ایام و در میانه حال و احوال جنگی که اکنون در آنیم، وجهی دیگر از انتقادها و حرف و حدیث ها درباره صدا و سیما به اوج خود رسیده است.
عضو شورای شهر تهران در پاسخ به این سوال که عدهای میگویند رایگان شدن حملونقل عمومی در تهران، در واقع یک اقدام تبلیغاتی زودهنگام برای انتخابات پیش رو است؟؛میگوید: طبیعی است که چنین برداشتی در ذهن مردم شکل بگیرد. این شورا نزدیک به پنج سال است که فعالیت میکند، اما حالا در پایان دوره، ناگهان موضوع رایگان شدن حملونقل عمومی مطرح میشود. همین مسئله این شبهه را ایجاد میکند که شاید اهدافی فراتر از خدمترسانی در میان باشد.
پس از نزدیک به ۵ ماه وقفه ایجاد شده در برگزاری جلسات صحن علنی مجلس به دلیل جنگ تحمیلی صهیونیستی ـ آمریکایی علیه کشورمان و تبعات امنیتی پس از آن ، یک شنبه ۳ مرداد اولین جلسه صحن علنی در قالب جدید و به صورت مجازی برگزار شد .
هر چند که سانسور سخنان پزشکیان اولین اقدام سیاسیکارانه این سازمان نیست و پیشتر هم یا سخرانی تلویزیونی قالیباف را به بهانهی نقص فنی قطع کردند یا حمایت رئیس قوهقضائیه از رئیس دولت چهاردهم هم سانسور کردند.
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: تصورم این است که دوره ریاست پیمان جبلی در صداوسیما تمدید نمیشود.
تیغ سانسور و اقدامات غیرقانونی و غیرحرفه ای صداوسیما آنچنان قد کشیده که به مراحل بی سابقه ای رسیده؛ دیروز قطع مصاحبه قالیباف رئیس مجلس و امروز سانسور سخنرانی رئیس جمهوری در کنار انبوهی از اقدامات منفی دیگر که تقریبا همه مرزها را شکسته است.
سخنگوی دولت در واکنش به سانسور سخنان رئیسجمهور توسط صداوسیما، گفت: هر آنچه انسجام ملی را تضعیف کند ناخواسته در مسیر خواست کسانی قرار میگیرد که از شکاف و دوقطبی در جامعه ایران سود میبرند. رسانه ملی، همانگونه که از نامش پیداست متعلق به تمام مردم ایران است و انتظار میرود تریبون تمام ارکان رسمی نظام باشد.
ایران، چارهای غیر از پیروز شدن بر دشمن در جنگی که آمریکا و رژیم صهیونیستی تحمیل کردهاند ندارد. پیروزی را میتوان در دو بخش نظامی و سیاسی در نظر گرفت و به هر یک از این دو که کمهزینهتر باشد باید رضایت داد.