امیرحسین ثابتی در اظهاراتی در سال ۱۴۰۱ با انتقاد از مخالفان گسترش روابط ایران با کشورهای آمریکای لاتین، گفت بسیاری از این منتقدان دچار یک نگاه کلیشهای هستند و تصور میکنند «دنیا فقط آمریکا و اروپاست»، در حالی که این برداشت به گفته او کاملاً اشتباه است.
فلاحت پیشه با اشاره به تحلیلی برخی از نمایندگان مجلس درباره تحولات ونزوئلا نوشت: از حضور این همه کودن در سیاست کشور نگرانم.
محمدجواد آذریجهرمی با یادآوری تجربه دولت قبل، نسبت به گره زدن سیاستهای اقتصادی به اقدامات نمادین هشدار داد و نوشت همانطور که آزادسازی دلارهای کره جنوبی نتوانست مانع جهش نرخ ارز شود، رفع فیلتر تلگرام هم نسخه شفابخش دلار نیست.
آقای رئیسجمهور دیروز و در مجلس ضمن دفاع از کلیات لایحه بودجه به تبیین رویکردها، اولویتها و سیاستهای اقتصادی دولت در سال آتی پرداخت. وی به ۱۰سرفصل پرداخت که اغلب این موارد در هنگام دفاعیات بودجه و در چند دهه اخیر تکراری گفته شده است و معمولاً هم تحقق آنها دور از ادعاهای رسمی است.
منصور حقیقتپور، فعال سیاسی اصولگرا میگوید انتقادات اقتصادی جبهه پایداری از دولت جنبه سیاسی دارد و تاکید میکند که این جبهه نهتنها به دولت کمکی نکرده است، بلکه از امتیاز یکطرفه وفاق که پزشکیان به جریانهای مختلف داده نیز استفاده کرده است.
عطریانفر گفت: پارلمانی که در مجموع نماینده کمتر از ۲۰ درصد جامعه است، چگونه میتواند برای ۸۰ درصد دیگر جامعه تصمیماتی بگیرد که اساساً مطالبه آنها نیست؟ تا زمانی که این عارضه روحی و روانی اصلاح نشود و اعتماد مجدداً به جامعه بازنگردد، و تا زمانی که نمایندگان واقعی مردم با آرای بالا وارد مجلس نشوند، لاجرم این وضعیت ادامه پیدا خواهد کرد.
تکرار برخی مواضع در بیانیههای مشترک چین و امارات متحده عربی درباره جزایر ایرانی ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک، پرسشبرانگیز و نگرانکننده است. نه از آن جهت که ایران در حاکمیت تاریخی و حقوقی خود تردیدی دارد — که ندارد — بلکه از آن رو که همراهی تمدنی چون چین با ادعاهای سیاسی، غیرحقوقی و کاملاً معاصرِ دولتی با عمر کمتر از شش دهه، با منطق شراکت تمدنی همخوان نیست.
همانطور که انتظار میرفت، پاسخ مثبت چندیپیش سعید جلیلی به دعوت برای مناظره از سوی حسن روحانی، رئیسجمهور اسبق کشورمان، موجب نشد که چنین مناظرهای برگزار بشود و همین امر به این شائبه در اذهان عموم دامن زد که جلیلی اهل مناظره نیست و این اعلام آمادگی فقط اقدامی نمایشی بوده است.
فساد در کشورمان، آرام، تدریجی و پیوسته گسترش یافته است، بهگونهای که حساسیتها را پیش از آنکه به واکنش جمعی برسد، فرسوده است.