اشعه فرابنفش چیست و چه تفاوتی با آلاینده ازن دارد؟

کارشناسان با تشریح تفاوت اشعه فرابنفش و آلاینده ازن تأکید می‌کنند آگاهی از این دو پدیده و رعایت توصیه‌های حفاظتی، نقش مهمی در حفظ سلامت در روزهای گرم و آفتابی دارد.

با گرم‌تر شدن هوا و افزایش تابش خورشید، معمولاً هشدارهایی درباره اشعه فرابنفش (UV) و آلاینده ازن مطرح می‌شود. بسیاری تصور می‌کنند این دو پدیده یکی هستند یا افزایش یکی به معنای افزایش دیگری است، در حالی که اگرچه هر دو تحت تأثیر نور خورشید قرار دارند، اما منشأ، ویژگی‌ها و پیامدهای متفاوتی برای سلامت انسان دارند.

اشعه فرابنفش چیست؟

اشعه فرابنفش بخشی از نور خورشید است که با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شود و طول موج آن بین ۲۰۰ تا ۴۰۰ نانومتر قرار دارد. این اشعه به سه نوع UVA، UVB و UVC تقسیم می‌شود که هر یک آثار متفاوتی بر پوست و بدن دارند. قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض این اشعه می‌تواند موجب آفتاب‌سوختگی، پیری زودرس پوست، آسیب به چشم و در مواردی افزایش احتمال ابتلا به سرطان پوست شود. به همین دلیل، متخصصان همواره بر محافظت از پوست و چشم در برابر تابش مستقیم خورشید تأکید دارند.

شاخص UV چه چیزی را نشان می‌دهد؟

برای اندازه‌گیری شدت تابش اشعه فرابنفش از شاخصی به نام UVI استفاده می‌شود. این شاخص بیان می‌کند که احتمال آسیب ناشی از تابش خورشید در یک زمان و مکان مشخص تا چه اندازه است. در این مقیاس، اعداد صفر تا ۲ نشان‌دهنده خطر کم، ۳ تا ۵ خطر متوسط، ۶ تا ۷ خطر زیاد، ۸ تا ۱۰ خطر بسیار زیاد و اعداد ۱۱ و بالاتر بیانگر شرایط بسیار خطرناک هستند. هرچه این شاخص بالاتر باشد، پوست و چشم در مدت زمان کوتاه‌تری آسیب می‌بینند و رعایت اقدامات حفاظتی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

شاخص UV اشعه فرابنفش چه زمانی خطرناک است؟

برخلاف تصور رایج، افزایش دمای هوا به تنهایی باعث افزایش اشعه فرابنفش نمی‌شود. عوامل متعددی مانند زاویه تابش خورشید، فصل، ساعت روز، ارتفاع از سطح دریا، میزان ابرناکی و حتی بازتاب نور از سطح زمین بر شدت این اشعه تأثیر می‌گذارند. با این حال، در بیشتر روزهای سال بیشترین میزان تابش بین ساعت ۱۰ صبح تا ۵ عصر و به‌ویژه در فاصله ساعت ۱۲ تا ۱۴ ثبت می‌شود؛ زمانی که احتمال آسیب ناشی از اشعه خورشید نیز بیشتر است.

ازن سطح زمین چیست؟

ازن موجود در لایه‌های بالایی جو، سپری طبیعی در برابر اشعه‌های زیان‌آور خورشید است و نقش مهمی در حفاظت از حیات روی زمین دارد. اما ازنی که در نزدیکی سطح زمین تشکیل می‌شود، یکی از آلاینده‌های مهم هوا به شمار می‌رود.
این آلاینده به‌طور مستقیم از منابع مختلف منتشر نمی‌شود، بلکه در نتیجه واکنش شیمیایی میان اکسیدهای نیتروژن و ترکیبات آلی فرار در حضور نور خورشید شکل می‌گیرد. به همین دلیل، احتمال افزایش غلظت آن در روزهای گرم، آفتابی و دارای شرایط پایدار جوی بیشتر است.

ازن سطح زمین چه خطراتی برای سلامت دارد؟

ازن سطح زمین می‌تواند دستگاه تنفسی را تحت تأثیر قرار دهد و موجب تحریک گلو، سرفه، تنگی نفس، کاهش عملکرد ریه و تشدید بیماری‌هایی مانند آسم شود. کودکان، سالمندان، بیماران قلبی و ریوی و افراد مبتلا به آسم بیش از دیگران در معرض آسیب ناشی از این آلاینده قرار دارند و لازم است در روزهایی که کیفیت هوا نامناسب است، فعالیت‌های خود را در فضای باز محدود کنند.

اشعه فرابنفش و ازن چه نسبتی با یکدیگر دارند؟

اگرچه اشعه فرابنفش و آلاینده ازن معمولاً در شرایط آفتابی شدت بیشتری پیدا می‌کنند، اما رابطه مستقیمی میان آن‌ها وجود ندارد. ممکن است در یک روز شاخص UV بسیار بالا باشد، اما به دلیل پایین بودن میزان آلاینده‌های پیش‌ساز، غلظت ازن افزایش پیدا نکند. از سوی دیگر، در برخی شرایط جوی نیز ممکن است غلظت ازن بالا برود، حتی اگر عواملی مانند ابرناکی یا گردوغبار از شدت تابش فرابنفش کاسته باشند. بنابراین برای ارزیابی خطر، باید هر یک از این شاخص‌ها به‌صورت مستقل بررسی شوند.

چگونه از خود در برابر تابش خورشید و ازن محافظت کنیم؟

کارشناسان توصیه می‌کنند فعالیت‌های ورزشی و سنگین در فضای باز به ساعات ابتدایی صبح یا پس از غروب آفتاب موکول شود و در ساعات اوج تابش خورشید، حضور غیرضروری در فضای باز کاهش یابد. استفاده از کلاه لبه‌دار، عینک آفتابی استاندارد، لباس مناسب و کرم ضدآفتاب از مهم‌ترین راهکارهای محافظت در برابر اشعه فرابنفش است. همچنین در روزهایی که شاخص کیفیت هوا به دلیل افزایش آلاینده ازن در وضعیت ناسالم قرار دارد، به‌ویژه گروه‌های حساس باید از انجام فعالیت شدید در فضای باز خودداری کرده و وضعیت کیفیت هوا را از منابع رسمی پیگیری کنند.

اگرچه اشعه فرابنفش و آلاینده ازن هر دو با تابش خورشید ارتباط دارند، اما ماهیت و آثار آن‌ها بر سلامت انسان متفاوت است و نمی‌توان افزایش یکی را نشانه قطعی افزایش دیگری دانست. کارشناسان معتقدند توجه به شاخص فرابنفش، پیگیری وضعیت کیفیت هوا و رعایت توصیه‌های حفاظتی، به‌ویژه در روزهای آفتابی و گرم، می‌تواند نقش مهمی در کاهش آسیب‌های ناشی از این دو عامل ایفا کند. انتخاب زمان مناسب برای حضور در فضای باز و استفاده از تجهیزات محافظتی نیز از ساده‌ترین و مؤثرترین راهکارها برای حفظ سلامت در برابر این تهدیدهای نامرئی به شمار می‌رود.