ریشه حملات اخیر به دولت، را در کدام محافل و تاریکخانهها باید جستوجو کرد؟ آیا آنگونه که برخی رسانههای اصولگرا ادعا میکنند، این موضوع به ناهماهنگیهای درونی کابینه مرتبط است یا اینکه ریشه حملات هماهنگ روزهای اخیر به چهرههای تاثیرگذار کابینه را باید در سهمخواهی افزونتر برخی طیفهای جریان راست مرتبط دانست؟
روزنامه کیهان به خرسندی رسانه های اصولگرا از روی کارآمدن شهردار شیعه در نیویورکف مهر پایان زد.
مصطفی هاشمی طبا در گفت و گویی به بحران آب و ناترازی مدیریت اشاره کرده است.
غلامحسین کرباسچی با تأکید بر پیوستگی اقتصاد و سیاست خارجی، ریشه اصلی مشکلات اقتصادی کشور را در «تحریمها» و «تنش با دنیای خارج» دانست و گفت که بدون ارتباط با دنیای صنعتی و پیشرفته، نمیتوان از اقتصاد سالم و امکان انجام اصلاحات سخن گفت.
احمد زیدآبادی نوشت: بیش از یک سال از تشکیل کابینه دکتر پزشکیان گذشته و اکنون ضعف و قوت وزیران آشکار شده است. برخی وزرا از ابتدا سابقهای غیرقابل دفاع داشتند و برخی دیگر نیز در عمل توزرد از کار درآمدهاند. تحلیلگران معتقدند ادامه حضور این افراد در کابینه هیچ توجیهی ندارد و اکنون زمان ترمیم اساسی و تغییرات جدی در ترکیب دولت فرا رسیده است.
حسن روحانی در یک سال و نیم گذشته از سه طرف مورد حملات تند سیاسی از جانب منتقدان دیروز و امروزش قرار گرفت. حملاتی از جانب طیف های سیاسی در داخل مجمع الجزایر راست. او حالا مغضوب ترین دولت در نزد سوپرانقلابی هاست؛ حتی مغضوب تر از دولت مستقر ، دولت مسعود پزشکیان.
علیرضا علویتبار، با اشاره به آثار جنگ، تحریم، تورم و بحرانهای زیستمحیطی، هشدار داد که نابرابریهای حقوقی و اقتصادی در ایران موجی از ناامیدی و مهاجرت ایجاد کرده و کشور نیازمند تغییرات بنیادین است؛ اقدامی فراتر از اصلاحات و فروتر از انقلاب.
احمد زیدآبادی فعال سیاسی اصلاح طلب در کانال تلگرامی خود نوشت: طمع برخی صاحب نفوذان سیری ناپذیر است.
15 ماه از خدمت دولت چهاردهم میگذرد اما همچنان شرارههای تهدید، بحران، حاشیهسازی و شایعات علیه دولت پایان نگرفته است.