رهبر انقلاب گفتند: در گذشته گاهی مسئولانی بودند که از میدان و مردم کناره میگرفتند یا حتی علیه مردم حرفی هم میزدند اما این بار مسئولان در کنار مردم و با مردم حرکت و با همان هدف تلاش کردند که از این روحیه باید قدرشناسی شود.
آقای پزشکیان در حالی در گفتوگوی تلویزیونی و روز قبلتر در دیدار با رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام از طرح کالابرگ یک میلیون تومانی دولت دفاع و از انتقاد «برخی جریانات رسانهای و صاحبان تریبونهای رسمی» اظهار نارضایتی شدید کرد که دبیرکل یکی از مهمترین جریانهای حامی و متحد ایشان در جریان انتخابات و در ماههای پس از آن نیز این اقدام را یک تصمیم اشتباه دانست.
فضای سیاسی – اجتماعی امروز ایران، اگر برای اکثریت جامعه نگرانکننده و دلهرهآور است و فشارها و تحریمهای خارجی و ضعف دولت و فقدان چشمانداز در داخل، قریب به اتفاق شهروندان را برای زندگی روزمره و معمولی خود دچار چالش جدی کرده است؛ اما در عین حال، برای طیفی از نیروها و جریانهای سیاسی فرصتی بیبدیل محسوب میشود که مدتها بود برای آن لحظهشماری میکردند.
شعار یا ایده «برای ایران» در یک سال و چند ماه اخیر، بارها در سطح رسمی و سیاسی کشور مطرح شده است و پژواکی فراتر از پیش یافته است.
تحلیلگر سیاسی اصولگرا با تشریح مکانیزم اثرگذاری تورم بر اقشار مختلف، طبقه متوسط را اصلیترین قربانی نوسانات شدید قیمتها دانست.
ایران بار دیگر روزهایی پُرالتهاب را پشتسر میگذارد و نگرانی و اضطراب را میتوان در رفتارهای مردم به وضوح دید.
حمله شبانه آمریکا به ونزوئلا و انتقال رئیسجمهور ونزوئلا و همسرش به آمریکا برای محاکمه، پدیدهای جدید و البته اسفناک در تاریخ روابط بینالملل پس از جنگ جهانی دوم بود و علامتی جدی از افول نهادها و رژیمهای بینالمللی و البته تمسخر حقوق بینالملل از جانب ترامپ و تیم او محسوب میشود.
معاون اول رئیسجمهور، محمدرضا عارف در جلسه ستاد تنظیم بازار گفته: «واقعیت این است انسان تعجب میکند چگونه یک جوان ایرانی و با شناختی که از ملت و تمدن ایران داریم میتواند اینگونه در دام دشمن بیفتد. برخی از جوانان احساسی عمل میکنند و برخی نیز برنامهریزیشده است.»
آقای رئیسجمهور، وزرا، نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی و دیگر مسئولان اجرایی و تقنینی کشور! این مطلب نه از سر هیجان نوشته شده و نه با نیت تخریب. پرسشی است ساده، بنیادین و در عین حال سرنوشتساز؛ پرسشی که اگر صادقانه به آن پاسخ داده شود، بسیاری از سیاستها، تصمیمها و حتی اولویتهای حکمرانی نیازمند بازنگری جدی خواهد بود.