اتفاقات اخیر در دیدار تراکتور و ملوان فقط یک وقفه در جریان بازی نبود، بلکه بازتابی عریان از وضعیت نابسامان و بحرانی ورزشگاههای ایران است. نتیجه فوتبالی به امان خدا رها شده که هیچ کس آن را گردن نمیگیرد ولی تا دلتان بخواهد مدعی دارد.
نام آرسن ونگر برای رقابت با جانی اینفانتینو در انتخابات ریاست فیفا مطرح شده است.
آرژانتین ممکن است دیگر در مونومنتال بازی نکند.
«خب آقا راضی بودین از مصاحبه؟» این یکی از آخرین جملات و تملقاتی بود که مهدی توتونچی، مجری برنامه شبهای فوتبالی شبکه ورزش در انتهای مصاحبه با مهدی تاج در شامگاه جمعه به زبان آورد.
رقابتهای مویتای قهرمانی کشور در بخش زنان که در شهر قم جریان داشت به دلیل تجمع عدهای مقابل سالن مسابقات در اعتراض به حجاب ورزشکاران به تعطیلی کشیده شد.
دیر توسعه و پیشرفت فدراسیون فوتبال با اشاره به تاریخچه باشگاهداری در ایران، فرآیند مجوز حرفهای و استانداردسازی باشگاهها را یکی از الزامات مهم AFC دانست.
مهدی تاج باید هم بگوید فدراسیون مقصر شکست تیم امید نیست. باید هم شکست خفتبار تیم ملی مقابل ازبکستان را توجیه کند. او حق دارد اینگونه مثل همیشه طلبکار باشد، چون زمانی که افتضاح کارش در ویلموتسگیت بالا زد کسی پیدا نشد تا گوشش را بگیرد و از فوتبال بیرونش کند.
باشگاهها برای جذب بازیکنان شاخص، در بازاری رقابتی فعالیت میکنند و گاهی برای موفقیت در این بازار، زیر بار تعهدات مالی سنگینی میروند؛ تعهداتی که در برخی موارد به حاشیه و جنجال نیز منجر میشود. اما پرسش اساسی اینجاست؛ این حجم از هزینهکرد تا چه اندازه با درآمد واقعی و توان اقتصادی باشگاهها تناسب دارد؟
حرفهای خداداد عزیزی بعد از محرومیت از حضور در ورزشگاه و متعاقب آن بزرگ و عزیز شمردن او و عالیشاه از سوی سخنگوی فدراسیون فوتبال در رسانه ملی، فقط یک چیز را ثابت میکند و آن اینکه هیچ امیدی نمیتوان به فوتبال داشت، چه بهلحاظ فنی و مهمتر از آن چه بهلحاظ فرهنگی و اخلاقی. ظاهراً در فوتبال سراسر عیب و تخلف و بیاخلاقی ایران، مرزها و شاخصههای جدیدی برای محترم و عزیز بودن در حال تعریف شدن است.