راننده اتوبوس بین شهری نیمهشب در جاده در حال رانندگی بود و مسافرها همه خواب بودند. بعد از مدتی یکی از مسافرها از انتهای اتوبوس آمد جلو و به راننده گفت:« آقای راننده، همه خوابیدند، برای چه کسی رانندگی میکنی؟!».
جف بیزوس در قالب یک کنسرسیوم مشترک، در آستانهی خرید سهمی بزرگ از باشگاه فوتبال لیورپول قرار دارد.
فوتبال باشگاهی ایران سالهاست با یک چالش جدی روبهروست؛ افزایش مستمر هزینهها در کنار رشد نهچندان محسوس کیفیت فنی. در آستانه فصل جدید لیگ برتر، بار دیگر همان الگوی آشنا در حال تکرار است؛ قراردادهایی نامتعارف نسبت به سطح فوتبال، نقلوانتقالات پرسر و صدا و در نهایت انتظاراتی که در عرصه آسیایی کمتر برآورده میشود.
شبکه های مجازی در تسخیر ستاره های فوتبال جهان است.
یک نفر میتواند هم به کشورش وفادار باشد و هم منتقد سیاستهای آن؛ هم به ارزشهای بنیادین پایبند باشد و هم تصمیمی را نادرست بداند. هنر حکمرانی، توانایی فهم و مدیریت این پیچیدگی است.
با نزدیک شدن به آغاز رقابتهای لیگ بیستوششم و شروع فصل تازه لیگ برتر فوتبال ایران، پرسشی کلیدی بیش از هر زمان دیگری در فضای رسانهای و افکار عمومی مطرح شده است که آیا با ۱۸ تیمی شدن لیگ، ساختار مدیریتی و الگوی برگزاری مسابقات همچنان در مدار سیاستهای پیشین باقی خواهد ماند یا نشانههایی از اصلاح، بازنگری و انطباق با واقعیتهای اقتصادی کشور قابل مشاهده میشود؟
دوشنبه شب عادل فردوسیپور در احتمالا آخرین ویژه برنامه خود برای جام جهانی اظهار داشت «5 دقیقه قبل از شروع برنامه سایت و اپ فوتبال 360 از دسترس خارج شده»
یکی از پیشکسوتان فوتبال چند روز پیش گفته بود سرمربی تیم ملی یا حرف نزند یا مدیریتشده صحبت کند، اما ظاهراً این حرفها به گوش امیر قلعهنویی نمیرود و او همچنان اصرار دارد که به همه بقبولاند تیمش در جام جهانی شاهکار کرده و بهترین نتیجه را به دست آورده است.
قلعهنویی در مصاحبهای عجیب تماماً به دفاع از کارنامهاش و پاداش ۱۴۰ میلیاردی پرداخت و منتقدان را یک کاسه کرد و برچسبزنی کرد، آنهم در شرایطی که قطعاً نتایج تیم ملی یک دستاورد بزرگ نبود؛ چراکه جام جهانی ۴۸ تیمی قرار بود برای بسیاری از تیمها، از جمله تیم ملی ما، فرصت باشد؛ فرصتی برای عبور از مرحله گروهی در تورنمنتی که صعود از آن دیگر شبیه فتح یک قله دستنیافتنی نبود.