ویژه بودن شرایط ایران بر کسی پوشیده نیست. از وضعیت کسری بودجه و تورم و قیمت ارز گرفته تا ناترازیهای گوناگون و مهم؛ تا شکافهای اجتماعی و بالاخره از همه فوریتر وضعیت ناپایدار روابط بینالملل و احتمال فعال شدن اسنپبک و افزایش تنشهای نظامی و....
عباس عبدی گفت: موشک خیلی مهم و ضروری است و همه از آن استقبال می کنند، ولی مملکت به چیزهای زیاد دیگری نیاز دارد.
روزنامه کیهان باز هم به سخنان سیدمحمد صدر که روسیه را متهم به دادن اطلاعات به اسرائیل کرده است واکنش نشان داد.
«راه» با «راهحل» متفاوت است. «راه» ضرورتا به حل بحران نمیانجامد اما «راهحل» در پی گشایش است. در معضل «اسنپ بک» تلاش سیاستگذار باید اولویت «راهحل» بر «راه» باشد.
گفتوگوی آقای رئیسجمهور با سه فعال سیاسی و رسانهای قطعاً گامی روبهجلو محسوب میشود. هم از حیث فرم و هم از جهت صراحت نسبی در بیان آقای پزشکیان و ترکیب پرسشگران که در ایران تازگی داشت و امیدواریم که ادامه پیدا کند.
حتی یک خط تحریمی ولو برکاغذ را هم نباید ساده بگیریم. همه توان مان را باید بگذاریم تا از این بن بست، کوچه ای، دری و لااقل پنجرهای باز شود.
بخشایش اردستانی درباره بازدارندگی ایران در برابر اسرائیل گفت: «مشکل اصلی غرب در پرونده هستهای نه صرفا غنیسازی ایران، بلکه نگرانیهای امنیتی تلآویو است که دادههای خود را در اختیار آمریکا و اروپا قرار میدهد.»
حشمت الله فلاحت پیشه رئیس اسبق کمیسیون امنیت ملی مجلس، گفت: «تا زمانی که سیاست خارجی ایران برای روسها همچون یک کارت مطرح باشد، مشکلات سیاست خارجی کشور حل نخواهد شد.»
ما همیشه دنبال این هستیم که ببینیم چرا به نقطه کنونی رسیدهایم؟ منطق آن هم روشن است. گذشته چراغ راه آینده است. ولی در اجرای این کار که درست هم هست مرتکب چند خطا میشویم.