اتفاقا وقتی جنگ هست، نیاز مان به اینترنت بیشتر است

در آن زمان عده‌ای می‌گفتند این واکنش، رفتاری از روی بی‌خیالی است و شاید امروز به نظر بیاید پرسش مردم درباره اینترنت هم از همان جنس است و اولویت ندارد، اما باید تأکید کرد که این گزاره، درست نیست.

اگرچه قطعی اینترنت، از نظر مسئولان، رابطه مستقیمی با شرایط کشور دارد اما از نظر مردم این‌طور نیست. آن‌ها در شرایط جنگی و غیرجنگی، به دلایل مختلف به اینترنت نیاز دارند و هیچ توجیهی برای قطع حق دسترسی آزاد به اطلاعات، برایشان قانع‌کننده نخواهد بود.

اتفاقا در شرایط جنگی، نیاز بیشتری به اینترنت وجود دارد؛ زیرا بسیاری از ایرانیان که به جبر روزگار یا به اراده شخصی، جلای وطن کرده‌اند، در شرایط جنگی به دلیل نگرانی برای سلامت خانواده‌ها و آشنایانشان، بیشتر از قبل به اینترنت نیاز دارند. بسیاری از کسب و کارها که به دلیل شرایط جنگی، امکان ادامه یافتن در بازار و سطح شهر را از دست می‌دهند، فقط با کمک فروش آنلاین است که می‌توانند به حیات خود ادامه دهند.
مردم ما حق دارند با اشاره به کشورهای دیگری که همین حالا درگیر جنگ و منازعات سیاسی‌اند اما اینترنتشان برقرار است، نگران بسته شدن دوباره این راه ارتباطی حیاتی باشند، زیرا آنچه شاید شرایط جنگی را قابل‌تحمل‌تر کند، همین است و بس.
البته این نکته هم بدیهی است که اگر فرد یا افرادی از اینترنت به نفع دشمن و برای ارسال اطلاعات مربوط به اماکن نظامی و امنیتی به او استفاده کنند، باید مطابق قانون تحت پیگرد قرار بگیرند.