سعید جلیلی تجربه های مختلفی از سیاست ورزی را پشت سر گذاشته و شایسته است تجدید نظری در کیفیت سیاست ورزی خود داشته باشد. مواجهه طوفانی با دولتی که هنوز بر سر کار نیامده، بیش از آنکه نوید بخش همراهی با ایده وفاق ملی باشد، هشدار دهنده نسبت به آغاز تنش ها و تشدید دو قطبی ها است.
به طور قطع خیلیها علاقه دارند که بدانند مجلس ایران، فردا با کابینه پیشنهادی پزشکیان چگونه برخورد خواهد کرد؟ آیا از در تقابل در خواهد آمد؟ اینچنین توان و اجازهای را دارد؟ آیا اصولا چنین رویکردی دارد؟ آیا تحلیل کردن این مورد ممکن است؟
درحالیکه بحث دربارۀ وزیران پیشنهادی آقای پزشکیان در مجلس جریان دارد، مشکلِ نظامِ مختلطِ ریاستی-پارلمانی بار دیگر خود را در این بحث به نمایش گذاشته است.
پزشکیان با یک تیر چند نشان زده است. اول از همه گفته است که برنامه او برنامههای بالادستی و سیاستهای کلی نظام و برنامه هفتم است. برنامه هفتمی که مجلس تندروها تصویب کرده و خودش هم باید الزامات اجرای آن را فراهم کنند. دومین برنامه او که خیلی برای اصولگرایان خطرناک است، استناد به نهجالبلاغه و نامه امام علی به مالک اشتر است.
با قطعی شدن لیست وزرای پیشنهادی، موجی از انتقاد از طرف حامیان دکتر پزشکیان به خصوص در رابطه با ۴-۵ وزارتخانه راه افتاد. رییسجمهور به بدنه رای خود پیام داد که صدایشان را شنیده است اما از آنها خواست صبر بکنند.
توجه همه به حل مشکلات، و تعهد به حرکت به سمت تقلیل آنها، بنیاد یک نظام قدرتمند و در همان حال اخلاقی است. آنگاه نظام سیاسی پس از تحصیل هماهنگی درونی، به سمت پذیرش اغیار در اجتماع سیاسی خود هم حرکت خواهد کرد. آنگاه شاید مسیری به سمت وفاق ملی گشوده شود.
سخنگوی دولت اصلاحات، در واکنش به کابینه پیشنهادی مسعود پزشکیان، نوشت: پزشکیان فرصت میخواهد تا به وعده هایش عمل کند و نشان دهد که مسیر آشتی ملی کارآمدترین مسیر برای توسعه کشور است.
تصویری از از صفحه تلگرام امیرحسین ثابتی بعد از نطق جنجالی اش علیه وزیر پیشنهادی امور خارجه دولت چهاردهم منتشر شده است.
روحانی اصلاح طلب گفت: اگر مجلس در خصوص رای اعتماد به وزرا با دولت چالشی داشته باشد، نهایتا در مورد یک یا دو وزیر خواهد بود. بدنه کابینه پیشنهادی از مجلس رای می گیرد.