این سؤال مطرح میشود که برای برونرفت از وضعیت فعلی و مهار گرانی چه باید کرد؟
معاون اول رئیسجمهور، محمدرضا عارف در جلسه ستاد تنظیم بازار گفته: «واقعیت این است انسان تعجب میکند چگونه یک جوان ایرانی و با شناختی که از ملت و تمدن ایران داریم میتواند اینگونه در دام دشمن بیفتد. برخی از جوانان احساسی عمل میکنند و برخی نیز برنامهریزیشده است.»
آقای رئیسجمهور، وزرا، نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی و دیگر مسئولان اجرایی و تقنینی کشور! این مطلب نه از سر هیجان نوشته شده و نه با نیت تخریب. پرسشی است ساده، بنیادین و در عین حال سرنوشتساز؛ پرسشی که اگر صادقانه به آن پاسخ داده شود، بسیاری از سیاستها، تصمیمها و حتی اولویتهای حکمرانی نیازمند بازنگری جدی خواهد بود.
با وجود خشکسالی پی در پی و کاهش بارندگی در سالهای اخیر، تنش آبی و قطعی آب را به حداقل رساندیم.
یک هفته از آغاز اصلاحات نظام ارزی در دولت با انتقال یارانه ارز ترجیحی به انتهای زنجیره مصرف میگذرد. این اقدام که با هدف حذف رانت و تسهیل فرایند واردات کالاهای اساسی اتخاذ شده، باعث شد قیمت کالاهای اساسی افزایش یابد اما مابهالتفاوت آن به حساب خانوارها، مستقیماً واریز شود.
این روزها ایران و ایرانیان روزهایی دشوارتر از همیشه را میگذرانند.
شرایط فعلی ایران همافزایی مجموعهای از مشکلات است. میتوان گفت بستر شرایط سیاسی امروز ایران نارضایتی است و این نارضایتی عمومی ریشههای متعددی دارد که ازجمله آنها میتوان به ناکارآمدی در مدیریت اداری و اقتصادی ایران اشاره کرد.
معاون اول رئیسجمهور، با اشاره به تدارک سبد کالا برای ماه رمضان،گفت: کمک هزینه نانوایان برای۳ماه پرداخت میشود.
اعتراضات اخیر چه ناشی از دخالتهای بیگانگان معرفی شود، چه تماماً درونزا تلقی گردد و چه ترکیبی از این دو شناخته شود، در یک چیز نباید تردید روا داشت؛ اینکه سیاستهای رسمی ما را به این نقطه رسانده است؛ به این نقطه که بیگانگان بتوانند در میدان سیاست، چشم طمع به آینده ایران بدوزند و یا در داخل، بخش مهمی از مردم، بهویژه جوانان را از دست بدهیم.