روزنامه اطلاعات: با این وضع اینترنت به مردم حق بدهیم که خبرها را را از رسانه های خارجی بگیرند

اکنون که شرایط بهتر شده، تداوم وضعیت فعلی اینترنت دیگر قابل توجیه نیست.

از طرف دیگر، رسانه، اعتبار خود را از مردم می‌گیرد و مردم زمانی این اعتبار را ایجاد می‌کنند که «اعتماد»شان جلب شده باشد. بنابراین نخستین مسأله هر رسانه، باید جلب اعتماد مردم باشد.

متأسفانه این دودوتا چهارتای ساده که باید اساس کار رسانه‌ها قرار بگیرد، در کشور ما هنوز خوب جا نیفتاده و اینجاست که برخی رسانه‌ها و منابع خبری داخلی، از طرف مخاطب، «مرجوع» می‌شوند و جای خود را به رسانه‌ها و منابع خبری دیگری می‌دهند که البته هریک، اهداف خاص خود را دنبال می‌کنند و لزوما به دنبال اطلاع‌رسانی صرف نیستند.

اگر آنچه مردم در روزنامه‌ها یا رسانه ملی می‌بینند با آنچه در خیابان و بازار می‌بینند، تفاوت عمده داشته باشد، اعتماد خود را به این رسانه‌ها از دست خواهند داد. اگر در رسانه‌ای از زبان یک مقام مسئول بشنوند که فی‌المثل هیچ مشکلی در تأمین  دارو یا آرد وجود ندارد، اما در عمل ببینند که برای تهیه یک نسخه دارویی، باید دست‌کم سه داروخانه را زیر پا بگذارند یا ببینند که قیمت نان روزبه‌روز بیشتر می‌شود، از خود خواهند پرسید که تا چه حد می‌توان به باقی اخبار آن رسانه، اعتماد کرد؟ اگر زمین‌لرزه یا حمله هوایی اتفاق بیفتد و خبر آن تا چند ساعت بعد توسط رسانه ملی پوشش داده نشود، آیا مردم حق ندارند برای کسب اخبار به منابع دیگری مراجعه کنند؟

برای افزایش سرمایه اجتماعی و بهبود رابطه رسانه و مخاطب، لازم است که  این ابهام‌ها و ایهام‌ها از بین برود. مردم باید مطمئن باشند  آنچه از رسانه‌ملی و دیگر رسانه‌های کشور می‌شنوند واقعیت دارد و این، جز با تطابق خبر و واقعیت موجود، امکان‌پذیر نمی‌شود. اگرچه در ماه‌های اخیر، اعتماد میان مردم و مسئولان از طریق رسانه، به  دلایلی که گفته شد کمرنگ شده است اما هیچ‌گاه برای تغییر و شروعی دوباره، دیر نیست.